میرحسین موسوی: پیروزی ما آن چیزی نیست که در آن کسی شکست بخورد

هنوز پس از گذشت دو سال و هفت ماه از ۲۲ خرداد ۸۸ و اتفاق‌هایی که در آن روز و در روزهای پس از آن روز افتاد، به گواهی بخش آمار وبلاگم، ترکیب‌های «تظاهرات ۲۵ خرداد»، «عکس‌های ۳۰ خرداد ۸۸»، «ندا آقا سلطان»، «عکس‌های تظاهرات روز قدس»، «شنبهٔ سیاه»، «درگیری‌های تهران خرداد ۸۸»، «هفت تیر ۸۸»، «ترانه موسوی»، «محسن روح الامینی»، «بازداشتگاه کهریزک»، «عکس از اتفاقات انتخابات ۸۸»، «راهپیمایی‌های ۸۸» و ترکیب‌هایی از این دست تقریبن هر روز از سوی کاربران اینترنتی جست‌و‌جو می‌شوند. میرحسین موسوی و مهدی کروبی هم هر روز جست‌و‌جو می‌شوند؛ حتا در این یازده ماه اخیر که همه می‌دانند این دو در حبس خانگی‌اند. خودم چند روز پیش برای نوشتن مطلبی، در اینترنت بیانیه‌های میرحسین موسوی را جست‌و‌جو می‌کردم که به پاراگرافی رسیدم که‌‌ همان روز‌ها هم از خواندنش خسته نمی‌شدم. گفتم اینجا بنویسم تا یادآوری شود: «اینجانب آخرین جمعه از رمضان امسال را در میان کسانی حاضر شدم که جمعی از آنان با مشت‌های گره کرده به پیشوازم آمده بودند و برایم آرزوی مرگ داشتند. در مسیر پرهیاهویی که بایکدیگر همراه شده بودیم سیمایشان را مرور می‌کردم و می‌دیدم‌ که آن چهره‌ها را دوست دارم. و می‌دیدم پیروزی ما آن چیزی نیست که در آن کسی شکست بخورد. همه باید با هم کامیاب شویم، اگرچه برخی مژده این کامیابی را دیر‌تر درک کنند.» میرحسین این بیانیه را پس از راهپیمایی روز قدس ۸۸ نوشته است.

عکس را روز راهپیمایی ۲۸ خرداد در خیابان فردوسی تهران ثبت کردم. راهپیمایی آن روز از میدان توپخانه تا میدان انقلاب بود.