حرامیان و ماه حرام

حکومت جمهوری اسلامی ایران، سی سال در کتاب های حوزه دین و معارف سیستم آموزشی خود، به کودکان و نوجوانان وطن آموخت که محرم ماه حرام است و در ماه حرام، مسلمان نباید خون انسانی را بریزد؛ اما امروز، عاشورای خونین هزارو سیصد و هشتاد و هشت خورشیدی، همین حکومتی که به ناحق سال ها بر مردم وطنم حکم راند خون خواهران و برادران بی گناهم را بر زمین ریخت.

حرامیان حکومتی، سال ها ـ به قول نویسنده ای بزرگ ـ با بهره گیری از لفاظی مذهبی مردم را فریب دادند. آنان سال ها جان و مال مردم را چپاول کردند و مکرشان در حدی بود که هر سال در عزای امام حسین و در برابر دیدگان مردم، بر زمین نشستند و افتخارشان این بود که به جای تکیه دادن بر تخت حکومت، نه روی فرش که روی موکتی می نشینند و از مردمند. همین مکاران در ماه های اخیر مردم را زدند؛ شکنجه کردند؛ کشتند و امروز نیز بر مردم گلوله گشودند و دختران و پسران، مادران و پدران سرزمینم، ایران، را در خون غلتاندند.

در سال هایی که سپیدی های بهترین دوران زندگی مان را در نظام آموزش و پرورش حکومت ایران سیاه کردیم؛ هر سال اهمیت ماه های حرام در کتاب های درسی مان تکرار شد و هر سال شنیدیم و خواندیم که در ماه حرام جنگ و خونریزی حرام است. محمد در قرآنش 4 ماه را حرام دانسته و یکی از این ماه ها، محرم است. حاکم جامعه اسلامی باید برای مردم در این ماه، آرامش و امنیت فراهم کند. در کتاب های مان خواندیم حتا پیش از ظهور اسلام در عربستان، اعراب جاهلى حرمت این ماه‏ها را رعایت کرده‏اند؛ به گونه‏اى که اگر قاتل پدر خود را در این فاصله زمانى مشاهده مى‏کردند، به او کارى نداشتند.

همچنان خواندیم: «سرآغاز حرمت ماه‏هاى حرام، آغاز آفرینش آسمان‏ها و زمین است؛ در روایتى از امام باقر آمده است: «به احترام کعبه، خدا حرمت ماه‏هاى حرام را در کتاب خود، همان روزى که آسمان و زمین را آفرید، وضع کرد که سه ماه آن پشت سر هم و یک ماه آن جداگانه است.»»

در باره ماه‌های حرام بارها و بارها آیه 36 سوره توبه را برایمان تکرار کردند که می گوید: «اربعه منها حرم…؛ چهار ماه از دوازده ماه دارای حرمت بیشتری است که ما آنها را ماه حرام قرار داده‌ایم.»

تفسیر این آیه را به خوردمان دادند و گفتند مفسران به کراهت جنگ و قتال در ماه‌های حرام اشاره کرده‌اند. این آیه را برایمان تفسیر کردند و گفتند مرحوم طبرسی صاحب تفسیر «مجمع البیان» می‌نویسد: «معنای حرم در آیه این است که خداوند انجام حرام را در این ماه‌ها، گناه عظیم‌تری معرفی کرده است و عرب قبل از اسلام نیز حرمت و جایگاه ویژه‌ای برای این ایام قائل بودند به گونه‌ای که اگر یکی از آنان قاتل پدر خویش را دراین ایام می‌یافت به او حمله نمی‌کرد و همانا خداوند برخی از این ماه‌ها را دارای حرمت و جایگاه بیشتری معرفی کرده است، به دلیل علم خداوند است به مصلحتی در جلوگیری از ظلم در این ماه‌ها به خاطر عظمت و منزلت آنها می‌باشد»

در کتاب‏های فقهی شان و در ماده 299 قانون مجازات اسلامی شان ذکر شده که در ماه‏های حرام، دیه از هر نوع که باشد، یک سوم اضافه می شود.

این مطالبی ست که حکومت جمهوری اسلامی ایران سال ها علاوه بر کتاب ها، در رسانه های خود نیز تکرار کرد؛ اما امروز مردم بی گناهی که به آنان باورانده شده بود محرم ماه حرام است و در ماه حرام، امنیت جانی دارند زخمی و کشته شدند؛ مردمی که قرار بود مطابق هر سال به عزاداری بپردازند و اعتراض خود را نسبت به ظلم و خشونت حکومت شان تنها با سردادن شعار بیان کنند، مظلومانه به خاک و خون کشیده شدند.

سی سال در بوق و کرنا کردند که سیاست ما عین دیانت ماست. سی سال در ایام محرم بر منبرهاشان تکیه زدند و گفتند هدف امام حسین از قیام عاشورا، هدفی سیاسی بود؛ آنگاه امسال که مبارزات مردم لرزه بر اندامشان افکنده است باز بر منبرهاشان تکیه زدند و این بار سخنانی متفاوت از سی سال پیش، بر زبان هاشان راندند و گفتند مردم عزاداری محرم را سیاسی نکنند. هموطنان من که سی سال متین و صبور، استقامت کردند و بر ظلم هایی که از سوی حکومت بر آنان رفت، با دیده اغماض نگریستند، امروز تحملشان سر آمده و تاب سرکوب و مکر و حیله را ندارند. آنان عاشورای سیاسی حسین را امروز تکرار کردند و باز در ماه حرام کشتار مسلمانان به دست مسلمان نمایان تکرار شد.

در عکس های بالا جنایات امروز حکومت ایران را مشاهده می کنید؛ عاشورای خونین امروز

مردم در آستانه فتح پایگاه های پلیس در تهران

 

درگیری در سر خیابان رودکی
مردم با عقب راندن نیروی انتظامی به داخل فرماندهی راهنمایی و رانندگی، تا نزدیکی گرفتن این مقرر نیروی انتظامی پیش رفتند
عکس نخست پلاک یک خودروی انتظامی است

ده ها کشته و زخمی در بیمارستان نجمیه تهران بر زمین مانده اند

به گزارش شاهدان عینی بیمارستان نجمیه تهران واقع در تقاطع حافظ و جمهوری مملو از مجاهدان زخمی است. به دلیل کثرت مجروحان و غافلگیری کادر بیمارستان احتمال مرگ مجروحان بالا رفته است. یک شاهد عینی می گوید کسانی که به بیمارستان آورده می شوند از ناحیه سر و سینه مورد اصابت گلوله قرار گرفته اند. همچنین از سطح شهر خبر می رسد مردم در میدان ولی عصر ایستگاه پلیس را به آتش کشیده اند. دامنه ناآرامی ها کم کم به محله های حاشیه شهر کشیده می شود.

همچنین مردم در ایستگاه های مترو در محاصره وحشیانه نیروهای دیکتاتور قرار گرفته اند و به شدت با آنها برخورد می شود. به نظر می رسد رسانه های خارج از ایران نمی توانند حجم جنایت و سرکوب را منعکس کنند.