آیا یاری دهنده ای هست که مرا یاری کند؟

من عکاس نیستم اما عکس ها را خیلی دوست دارم؛ بنابراین تعدادی عکس خلاقه و هنری و مستند اجتماعی و معماری و طبیعت و این ها با دوربین G9خود گرفته بودم که متاسفانه اکنون اثری از آثار هیچ کدامشان نیست. از همه این ها مهم تر، عکس های یادگاری ای بود که از شهر آبا و اجدادم، تبریز، و جشنواره فیروزه ثبت کرده بودم. باز مهم تر از همه این است که هنگامی که دیدم هیچ عکسی در حافظه دوربین وجود ندارد، برای این که آن زبان بسته را بیازمایم عکس هایی با او ثبت کردم و متوجه شدم که حالِ دوربینم خوب است و وقتی این مسئله را با برخی از دوستان عکاس ـ مهندسم! در میان گذاشتم، آب پاکی را ریختند روی دستانم و حسابی دست هایم را شستند و گفتند که دیگر امیدی به آن عکس ها نداشته باشم. اکنون سؤال فلسفی من این است که آیا می توانم امیدی به بازگشتن عکس ها داشته باشم یا نه؟ لطفا این جوان ناکام و ناآگاه از هر نوع تکنولوژی پیشرفته و امروزی را راهنمایی کنید.

در ضمن خیلی بد است که آدم با ۲۳۰ عکاس همسفر باشد اما یک عکس یادگاری هم نداشته باشد؛ معنای این جمله این است که دوستان عکاس فیروزه ای! چنانچه از این جانب به صورت منتظره یا غیر منتظره و به شکل خودآگاه یا ناخودآگاه عکسی ثبت کرده اید، آیین همسفرداری حکم می کند تا آن عکس را به نشانی اینترنتی azar_lmm@yahoo.com  بفرستید.

پیشاپیش از حسن توجه شما! و راهنمایی تان تشکر می کنم.