تبريز هر 4 ثانيه پلکزد
شاه قاجار وقتی که دوربین عکاسی به دست گرفت و نام خود را به عنوان نخستین عکاس ایرانی در تاریخ ثبت کرد، هیچگاه فکر نمیکرد که روزی در شهر ولیعهد او، تبريز، 230 عکاس حضور پیدا کنند و به عکاسی بپردازند. شاه قاجار اگر به دوربین عکاسی به عنوان خنزر پنزری برای تفنن نگاه نمیکرد و میدانست که میتواند با آن، واقعیتها را ثبت کند شاید قدری آبروداری میکرد و برای خوشامد عکس هم که شده، بهتر از اینها مملکت را میگرداند. شاید 230 عکاسی که هفته گذشته در تبریز، گوش شهر را از صدای باز و بسته شدن دریچههای دیجیتالی دوربینشان پر کرده بودند عکسهایی گرفته باشند که 200 سال بعد ذهن یک گزارشنویس روزنامه را ـ درباره شیوههای شهریاری ایران قدیم ـ به خود مشغول کند.
گزارش من از جشنواره فيروزه که در سايت پندار و روزنامه ايران منتشرشد
دیدگاه یک