پروانهي درويش روي گونهام نشسته است
اثر پروانه دیده نمیشود
اثر پروانه نمیرود
جاذبهای است مبهم
که اندک اندک معنی را درمیآورد، و میرود
تا راه نمایان شود
(اثرپروانه) سبکی پایندگی در هرروزی است
شوقی است به سوی بالا
و درخششی است زیبا،
سیاهخالی است در روشنی
که به هنگام نشان دادن کلمهها به ما
اشاره می کند
راهنمایی در درون ما
او مانند ترانهای است که میکوشد، بگوید
و به بهرهگیری از سایهها، بسنده کند
و نمیگوید…
اثر پروانه دیده نمیشود
اثر پروانه نمیرود!
از مجموعهي سيصد و هشتاد و شش صفحهاي ”اثر پروانه” سرودهي محمود درويش كه در سال ۲۰۰۷ توسط کتابخانهی “دارریاض الریس” در بیروت منتشرشد.
به سياهپوشان خيمهي چشمهاي محمود درويش// يادداشت و شعري از عليرضا روشن
بیان دیدگاه