پرواز پنجره ها بر فراز میدان ایتالیا

«سحرگاه همان شب بود که شایع شد پنجره ها کوچ کرده اند. می گفتند که اولین پنجره هایی که به پرواز درآمد، مال خانه ی کشیش بود. این پنجره ها بر فراز میدان پرواز می کردند تا برادران خود را دعوت کنند تا گرد آیند. پنجره های دهکده یک یک خود را از دیوار واکندند و به دعوت پیشوایان خود، در پروازی مرتعش متحد شدند. بعد به اشاره رهبران خود دسته جمعی در آسمان بی کران، رو به جانب غرب پیش رفتند و لنگه هاشان را به ضربی آرام، چنان که گفتی بال به هم زنان، مثل غازهای وحشی مهاجر به صورت صفی شکسته آغاز کردند. باد که می وزید صفیری از دل آنها بیرون می کشید که به آواز پرندگان می مانست. به زودی از آنها جز خط باریکی باقی نماند که در آسمان دریا ناپدید شد. خانه ها با کاسه های چشم خالی مانده شان پرچم تسلیم برافراشتند.»

پاراگراف بالا را از کتاب «میدان ایتالیا» نوشته ی داستان نویس ایتالیایی، آنتونیو تابوکی، انتخاب کرده ام.
چاپ دوم این کتاب با ترجمه ی سروش حبیبی زمستان ۸۵ در ۱۶۴ صفحه و ۲۰۰۰ نسخه توسط نشر چشمه چاپ شد. قیمت این کتاب ۱۵۰۰ تومن است.