“ژاله اصفهانی” در راههای آنسوی جهان میدود
ژاله اصفهانی که شاعر بود، پنجشنبه هشتم آذر در بیمارستانی در لندن درگذشت. نخستین و آخرین بار اسم او را سالها پیش در کتاب “چشمههای روشن” زندهیاد غلامحسین یوسفی دیدم و نمیدانم چرا
فکر میکردم مرده است که نمرده بود و دو روز پیش مرد.مجموعهای از شعرهای او در سال ۱۳۴۴ با عنوان “زنده رود” در مسکو منتشرشد. از ژاله اصفهانی تا به حال کتابهای اگر هزار قلم داشتم، البرز بیشکست، ای باد شرطه، خروش خاموشی، سرود جنگل، ترنم پرواز، موج در موج و شکوه شکفتن منتشر شده است. گزیدهای از اشعار او هم با عنوان Migrating Birds (پرندگان مهاجر) به زبان انگلیسی انتشار یافته است.
فکر میکردم مرده است که نمرده بود و دو روز پیش مرد.مجموعهای از شعرهای او در سال ۱۳۴۴ با عنوان “زنده رود” در مسکو منتشرشد. از ژاله اصفهانی تا به حال کتابهای اگر هزار قلم داشتم، البرز بیشکست، ای باد شرطه، خروش خاموشی، سرود جنگل، ترنم پرواز، موج در موج و شکوه شکفتن منتشر شده است. گزیدهای از اشعار او هم با عنوان Migrating Birds (پرندگان مهاجر) به زبان انگلیسی انتشار یافته است.
همهی چیزی که دربارهی زندگی این شاعر میشود گفت، در اینجا موجود است.
این هم شعری از ژاله اصفهانی:
میدود آسمان/ میدود ابر/ میدود دره و میدود کوه/میدود جنگل سبز انبوه/ میدود رود/ میدود نهر/ میدود دهکده/ میدود شهر/ میدود، میدود دشت و صحرا/ میدود موج و مهواره و ماه/ میدود زندگی خواه و ناخواه/ من چرا گوشهای مینشینم؟/ میدود موج بیتاب دریا/ میدود خون بیرنگ رگها/ میدود فکر/ میدود عمر/ میدود، میدود، میدود راه
بیان دیدگاه