بی‌همگان به‌سر شود بی‌تو به‌سرم زده است

جعبه‌ابزارت را باز که می‌کنی‌
توی مخ‌ام
و دست به کار که می‌شوی
جدول وسط اولین بزرگ‌راه
فقط
حل‌ام می‌کند
می‌نشینم
شاید سفید
سیاه شاید
کلمات از مخ‌ام کنده
لای دندان‌هایم خُرد
توی گلوی‌ام لِه
سر ِ تهِ انگشتان من‌اند
و با دکمه‌های موبایل
توی تخم چشم تو
پیاده می‌شوند
برداشتی‌ام
از این وسط
؟!